Kısa cevap

Servikal spondiloz, boyun omurlarındaki disklerin, eklemlerin ve bağların yaşla yıpranması ve kemik çıkıntılar oluşmasıdır; halk arasında boyun kireçlenmesi denir. Çoğu kişide belirti vermez; belirti verdiğinde boyun ağrısı, kola yayılan ağrı (radikülopati) ya da omurilik basısı (miyelopati) biçiminde ortaya çıkar.

Omurga röntgen filmini inceleyen bir hekim
Görsel: Anna Shvets · Pexels Lisansı
Bu sayfada
  1. Nedir?
  2. Belirtileri: üç farklı tablo
  3. Nedenleri ve risk faktörleri
  4. Tanı nasıl konur? Röntgen mi, MR mı?
  5. Tedavi basamakları
  6. Ne zaman acil?
  7. Günlük yaşam ve izlem
  8. Sık sorulan sorular

Nedir?

Boyun bölgesinde yedi omur vardır; birinci ve ikinci omur arasında disk bulunmaz, ikinci omurdan göğüs omurlarına geçişe kadar altı disk yer alır. Yaşla birlikte diskler su kaybedip incelir, omurlar birbirine yaklaşır, yük taşıyan kenarlarda kemik çıkıntılar (osteofit) oluşur, omurların arkasındaki küçük eklemler ve bağlar kalınlaşır. Bu değişikliklerin tamamına servikal spondiloz, halk arasında boyun kireçlenmesi denir. Omurganın genelindeki yıpranma süreci ve MR raporlarındaki terimler omurga kireçlenmesi sayfasında anlatılmıştır; bu sayfa boyuna özgü soruları yanıtlar.

Boyun kireçlenmesi bir hastalıktan çok yaşlanmanın omurgadaki karşılığıdır. Orta yaştan sonra çekilen boyun filmlerinin çoğunda görülür ve bu kişilerin büyük bölümünün hiçbir yakınması yoktur (Theodore; Binder). Önemli olan görüntüdeki bulgu değil, bulgunun belirti yapıp yapmadığıdır. Belirti yaptığında ise üç farklı yoldan yapar ve bu üç yolun tedavisi birbirinden farklıdır.

Disk-osteofit kompleksi raporlarda sık geçen bir terimdir: incelen diskin kenara doğru yayılması ile komşu omur kenarındaki kemik çıkıntının birleşerek tek bir çıkıntı oluşturmasıdır. Bu çıkıntı sinir kökünün çıktığı deliğe doğru uzanırsa kola giden siniri, omurga kanalına doğru uzanırsa omuriliği sıkıştırabilir; hiçbir yapıya değmiyorsa yalnızca bir görüntü bulgusudur. Yumuşak disk fıtığından farkı, kemikleşmiş ve sabit olmasıdır; bu nedenle yumuşak boyun fıtığı gibi aylar içinde küçülmesi beklenmez, ancak sinir çevresindeki iltihabın yatışmasıyla belirtiler yine de geriler.

Belirtileri: üç farklı tablo

1. Boyun ağrısı (aksiyel ağrı)

Ensede ve omuz üstlerinde künt, hareketle artan, sabahları tutuklukla seyreden ağrı. Başın arkasına yayılabilir; kürek kemikleri arasında sızı yapabilir. Ağrı kola inmez ya da dirseği geçmez. Kaynak çoğu zaman yıpranmış disk ve küçük eklemlerdir; kas gerginliği eşlik eder. Boyun ağrısının geniş değerlendirmesi boyun ağrısı sayfasında, boyun düzleşmesiyle ilişkisi Boyun düzleşmesi nedir? yazısındadır.

2. Kola yayılan ağrı ve uyuşma (servikal radikülopati)

Kemik çıkıntı ya da disk-osteofit kompleksi sinir kökünün çıktığı deliği daraltırsa, omuzdan kola ve belirli parmaklara yayılan ağrı, uyuşma ve güçsüzlük olur. Yumuşak fıtıktan farklı olarak genellikle daha ileri yaşta, daha sinsi başlar; başı arkaya ve ağrılı tarafa çevirmek belirtileri artırır. Etkilenen köke göre parmak dağılımı boyun fıtığı sayfasındaki haritayla aynıdır. Elde uyuşmanın bilek ya da dirsekteki sinir sıkışmasından ayrımı için El uyuşması: karpal tünel mi, boyun fıtığı mı? yazısına bakın.

3. Omurilik basısı (servikal miyelopati)

Kanala doğru uzanan çıkıntılar ve kalınlaşan bağlar omurilik kanalını daraltıp omuriliğe baskı yaparsa belirtiler kol ve bacaklarda birden ortaya çıkar: ellerde beceriksizlik (düğme ilikleme, bozuk para sayma, yazının bozulması), avuçlarda uyuşma, yürürken dengesizlik ve bacaklarda sertlik, ileri olgularda idrar sorunları. Ağrı az ya da hiç olmayabilir; bu yüzden geç fark edilir. Bu tablo sinir kökü basısından farklı bir hastalıktır ve tedavi kararı ayrı ilkelerle verilir; ayrıntısı servikal miyelopati sayfasındadır.

Üç tablo bir arada da bulunabilir. Hekimin ilk işi hangisinin ya da hangilerinin var olduğunu belirlemektir; çünkü boyun ağrısında egzersiz ve zaman yeterliyken, miyelopatide gecikme kalıcı kayıp anlamına gelebilir.

Nedenleri ve risk faktörleri

Temel neden yaşla yıpranmadır; 40’lı yaşlardan sonra bulgular hızla yaygınlaşır. Genetik yatkınlık, geçirilmiş boyun yaralanmaları, ağır fiziksel iş, başın üzerinde yük taşıma, titreşim ve sigara süreci hızlandırabilir. Uzun süre öne eğik duruş (ekran, telefon) ağrıyı artıran bir etken olsa da tek başına kireçlenmeye yol açtığı gösterilmemiştir; pratik düzenlemeler masa başında boyun ve bel sağlığı yazısında. Doğuştan dar kanalı olan kişilerde aynı kireçlenme bulguları omuriliği daha erken sıkıştırır.

Tanı nasıl konur? Röntgen mi, MR mı?

Tanı muayeneyle başlar: boyun hareket açıklığı, kol ve el gücü, refleksler, his muayenesi ve omurilik basısını araştıran özel testler (el becerisi, yürüyüş, bacak refleksleri). Görüntüleme sorusu buna göre seçilir:

  • Röntgen, kireçlenmenin kendisini göstermek için yeterlidir: disk yüksekliğinde azalma, kemik çıkıntılar, boyun kavisinin düzleşmesi, öne-arkaya eğilerek çekilen filmlerde omurlar arası hareket fazlalığı. Ancak sinir ve omuriliği göstermez. Kaza sonrası kırık şüphesinde ise erişkinlerde çoğu zaman doğrudan BT tercih edilir; normal bir röntgen kırığı her zaman dışlamaz.
  • MR, kola yayılan belirti, güçsüzlük ya da omurilik basısı şüphesi varsa istenir; sinir kökünü, omuriliği ve omurilik içindeki sinyal değişikliklerini (ödem ya da miyelomalazi gibi) ayrıntılı gösteren başlıca yöntemdir; omurilik içindeki sinyal değişikliğini yalnızca MR gösterir. MR çekilemeyen hastada BT miyelografi kullanılabilir. Yalnız boyun ağrısı olan ve kırmızı bayrağı bulunmayan hastada erken MR tedaviyi değiştirmez; ağrısız kişilerde de disk ve kemik bulguları çok sık olduğundan rapor, muayeneyle birlikte okunur.
  • BT, kemik çıkıntının boyutunu ve deliği ne ölçüde daralttığını MR’dan daha iyi gösterir; cerrahi planlamada ve MR çekilemeyen hastalarda kullanılır.
  • EMG, kol belirtilerinin kökten mi yoksa bilek/dirsekteki sinir sıkışmasından mı kaynaklandığını ayırmaya yardımcı olur; bkz. EMG nedir, ne zaman gerekir?

Hangi yöntemin ne zaman gerektiği Omurga MR mı, BT mi, röntgen mi? yazısında ayrıntılı anlatılmıştır.

Tedavi basamakları

Boyun ağrısı ve radikülopatide ameliyatsız tedavi

Rehberler (NASS; Blanpied ve ark.) ve güncel derlemeler (Cohen ve Hooten) ilk basamak olarak ameliyatsız tedaviyi önerir; kola yayılan ağrısı olan hastaların da çoğu haftalar–aylar içinde düzelir.

  1. Bilgilendirme ve hareketli kalma: Kireçlenmenin yaygın ve çoğunlukla zararsız bir bulgu olduğunu bilmek kaygıyı azaltır. Boynu hareketsiz tutmak değil, ağrının izin verdiği ölçüde kullanmak önerilir.
  2. Egzersiz: Cochrane derlemesi (Gross ve ark.), boyun, omuz kuşağı ve kürek kemiği çevresine yönelik güçlendirme ve dayanıklılık egzersizlerinin kronik boyun ağrısında ve kola yayılan ağrıda yararlı olabileceğini, yalnızca germe egzersizlerinden ise yarar beklenmeyeceğini bildirir; kanıtların kalitesi orta ile düşük arasındadır, yüksek kaliteli kanıt yoktur. Program fizik tedavi ve egzersiz sayfasında anlatılan ilkelerle kişiye uyarlanır. Egzersiz sırasında kola yayılan ağrı, uyuşma ya da güçsüzlük artarsa, ellerde beceriksizlik veya yürürken dengesizlik başlarsa egzersizi bırakıp hekiminize başvurun.
  3. İlaç: Kısa süreli ağrı kesici ve iltihap gidericiler; sinir ağrısı baskınsa sinir ağrısına yönelik ilaçlar. Bkz. ilaç tedavisi.
  4. Ergonomi ve uyku: Ekran yüksekliği, alçak ve destekleyici yastık, kısa aralar; bkz. uyku pozisyonu rehberi.
  5. Enjeksiyonlar: İnatçı kol ağrısında servikal epidural ya da sinir kökü çevresine steroid enjeksiyonu kısa–orta süreli rahatlama sağlayabilir; boyunda damar yakınlığı nedeniyle deneyimli ellerde ve görüntüleme eşliğinde yapılır. Seyrek de olsa ilacın omurilik ya da beyin damarlarına ulaşmasıyla ciddi sinir sistemi hasarı (felç, inme) bildirilmiştir; yarar ve riskler işlem öncesinde hekiminizle konuşulur.
  6. Manipülasyon ve boyunluk: Omurilik basısı olan hastada sert boyun manipülasyonu önerilmez (bkz. Kayropraktik ve manipülasyon güvenli mi?). Boyunluk yalnızca kısa süreli ve hekim önerisiyle kullanılır.

Cerrahi

Cerrahi üç durumda gündeme gelir:

  • Radikülopatide, 6–12 haftalık düzenli ameliyatsız tedaviye rağmen süren, yaşamı kısıtlayan kol ağrısı ya da ilerleyici güçsüzlük. Yöntemler: önden servikal diskektomi ve füzyon (ACDF), seçilmiş hastalarda servikal disk protezi ya da arkadan endoskopik servikal foraminotomi. Kemikleşmiş çıkıntılarda yumuşak fıtığa göre önden yaklaşım daha sık tercih edilir.
  • Miyelopatide, uluslararası kılavuz (Fehlings ve ark.) orta ve ağır olgularda cerrahi dekompresyon önerir; hafif olgularda cerrahi ya da gözetim altında yapılandırılmış bir rehabilitasyon denemesi hastayla tartışılır; izlemde kötüleşme olursa cerrahi önerilir. Birden fazla seviyede arkadan daralma varsa servikal laminoplasti gibi arkadan yaklaşımlar seçilebilir.
  • Yalnız boyun ağrısında cerrahinin yeri çok sınırlıdır; kireçlenmeye bağlı aksiyel ağrı için füzyon rutin bir seçenek değildir.

Karar sürecinde Ameliyatsız mı, ameliyat mı? sayfası soruları toparlamaya yardımcı olur.

Ne zaman acil?

  • Aniden başlayan şiddetli boyun ve baş ağrısına baş dönmesi, çift görme, konuşma ya da yutma bozukluğu eşlik ediyorsa: boyun damarı yırtılması ya da inme olasılığı nedeniyle beklemeden 112’yi arayın. Aniden başlayan çok şiddetli baş ağrısında bu belirtiler olmasa da beyin kanaması olasılığı nedeniyle beklemeden 112’yi arayın.
  • Günler içinde hızla kötüleşen el beceriksizliği, yürürken dengesizlik, kolda veya elde güçsüzlük: aynı gün değerlendirme gerekir.
  • İdrar yapmaya başlamakta zorlanma, idrar hissinde azalma, idrar yapamama, idrar ya da dışkı kaçırma, makat çevresinde uyuşma: boyun ya da bacak belirtisi olmasa bile aynı gün acil servise başvurun.
  • Kaza sonrası başlayan boyun ağrısı ya da ateşle birlikte boyun ağrısı: aynı gün acil servise başvurun. Kaza ya da düşme sonrası kollarda veya bacaklarda uyuşma ya da güçsüzlük varsa boynunuzu oynatmadan, ateş ve baş ağrısıyla birlikte ense sertliği ya da ışığa hassasiyet varsa beklemeden 112’yi arayın.
  • Kanser öyküsü ya da açıklanamayan kilo kaybıyla birlikte geçmeyen boyun ağrısı: bir hafta içinde hekime görünün; güçsüzlük, uyuşma ya da yürüme güçlüğü eşlik ediyorsa aynı gün.
  • Yeni fark edilen ya da aylardır yavaş ilerleyen el beceriksizliği, dengesizlik ya da bacaklarda sertlik; kola yayılan ağrıyla birlikte uyuşma ya da hızla artmayan hafif güçsüzlük: acil değildir, ancak bir hafta içinde uzman değerlendirmesi gerekir.

Ayrıntılar için bkz. Ne zaman acile başvurmalı?

Günlük yaşam ve izlem

Boyun kireçlenmesi ilerleyici bir süreçtir, ancak ilerlemesi belirti anlamına gelmez; çoğu kişi yaşam boyu yalnızca aralıklı boyun ağrısı yaşar. Düzenli egzersiz, ekran düzeni ve uyku pozisyonu yakınmaları azaltır. Omurilik basısı belirtilerini (el becerisi, yürüyüş) bilmek ve ortaya çıktığında erken başvurmak, bu hastalıkta en önemli korunma adımıdır. Evden çalışanlar için pratik düzenlemeler bu rehberde, tüm süreç hasta yolculuğu sayfasındadır.

Sık sorulan sorular

Boyun kireçlenmesi geçer mi?

Kireçlenmenin kendisi geri dönmez; yaşlanmanın omurgadaki karşılığıdır. Ancak ağrı ve kola yayılan belirtiler çoğu hastada egzersiz, ergonomi ve zamanla geriler. Hedef, görüntüdeki bulguyu silmek değil, belirtileri kontrol altına almaktır.

Boyun kireçlenmesi baş dönmesi yapar mı?

Boyun kaslarındaki gerginlik ve üst boyun eklemleri dengesizlik hissi yapabilir. Gerçek baş dönmesinin (vertigo) nedenleri ise çoğunlukla iç kulak ya da sinir sistemiyle ilgilidir; yeni başlayan baş dönmesi boyna bağlanmadan önce ayrıca değerlendirilir. Ani başlayan baş dönmesine çift görme, konuşma ya da yutma güçlüğü, yüzde kayma, kol veya bacakta güçsüzlük ya da yürüyememe eşlik ediyorsa inme olasılığı nedeniyle beklemeden 112’yi arayın.

Disk-osteofit kompleksi ne demek?

İncelen diskin kenara yayılması ile komşu omur kenarındaki kemik çıkıntının birleşerek tek bir çıkıntı oluşturmasıdır. Sinir deliğine uzanırsa kola, kanala uzanırsa omuriliğe baskı yapabilir; hiçbir yapıya değmiyorsa yalnızca bir görüntü bulgusudur.

Boyun kireçlenmesi felç yapar mı?

Sinir kökü basısı kol ve bacakların tümünü etkileyen bir felce yol açmaz; ancak o kökün çalıştırdığı kaslarda belirgin, bazen tam ya da kalıcı güçsüzlük yapabilir. Kolda veya elde hızla artan güçsüzlük aynı gün değerlendirilmelidir. Omurilik basısı (miyelopati) ise ilerlerse el becerisi ve yürümede kalıcı kayba neden olabilir. Bu nedenle ellerde beceriksizlik ve dengesizlik erken bildirilmelidir.

Boyun kireçlenmesinde röntgen yeter mi, MR gerekir mi?

Yalnız boyun ağrısı varsa ve kırmızı bayrak yoksa çoğu zaman görüntüleme gerekmez; gerekirse röntgen yeterlidir. Kola yayılan belirti, güçsüzlük ya da omurilik basısı şüphesi varsa MR gerekir.

Boyun kireçlenmesinde hangi hareketler yapılmamalı?

Omurilik basısı yoksa boynu kullanmaktan kaçınmak gerekmez; ani ve zorlayıcı hareketler ile sert manipülasyondan kaçınmak yeterlidir. Omurilik basısı olan hastada başı aşırı arkaya atma ve manipülasyon sakıncalıdır; egzersizler hekim veya fizyoterapist eşliğinde planlanır.

Benzer belirtiler veren durumlar

Muayenede sorabileceğiniz sorular

  • Raporumdaki kireçlenme bulguları belirtilerimle uyumlu mu, yoksa yaşla beklenen bulgular mı?
  • Belirtilerim boyun ağrısı mı, sinir kökü basısı mı, omurilik basısı mı; bunu nasıl ayırıyoruz?
  • Omurilik basısı yoksa görüntülemeyi ne sıklıkla yenilemeliyiz, hangi belirtilerde erken gelmeliyim?
  • Boynumu çevirmek, egzersiz yapmak güvenli mi; nelerden kaçınmalıyım?
  • Ameliyat önerilirse neden ve hangi yöntem; ameliyatsız izlemde ne beklenir?

Hafif şikâyetlerde evde yapılabilecekler

  • Ekranı göz hizasına getirin; uzun süre öne eğik durmaktan kaçının, kısa ve sık aralar verin.
  • Boyun ve omuz kaslarını güçlendiren, hekiminizin ya da fizyoterapistinizin gösterdiği egzersizleri düzenli yapın; kola yayılan ağrı, uyuşma ya da güçsüzlük artarsa, ellerde beceriksizlik veya yürürken dengesizlik başlarsa egzersizi bırakıp hekiminize başvurun.
  • Boynu doğal kavisinde tutan, çok yüksek olmayan bir yastık kullanın.
  • Boyunluğu yalnızca hekim önerisiyle ve kısa süreli kullanın; uzun kullanım kasları zayıflatır.

Kaynaklar

  1. Theodore N. Degenerative cervical spondylosis. N Engl J Med 2020;383:159-168. · DOI: 10.1056/NEJMra2003558
  2. Binder AI. Cervical spondylosis and neck pain. BMJ 2007;334:527-531. · DOI: 10.1136/bmj.39127.608299.80
  3. Cohen SP, Hooten WM. Advances in the diagnosis and management of neck pain. BMJ 2017;358:j3221. · DOI: 10.1136/bmj.j3221
  4. Fehlings MG ve ark. A clinical practice guideline for the management of patients with degenerative cervical myelopathy. Global Spine J 2017;7(3 Suppl):70S-83S. · DOI: 10.1177/2192568217701914
  5. Davies BM ve ark. Degenerative cervical myelopathy. BMJ 2018;360:k186. · DOI: 10.1136/bmj.k186
  6. Gross A ve ark. Exercises for mechanical neck disorders. Cochrane Database Syst Rev 2015;(1):CD004250. · DOI: 10.1002/14651858.CD004250.pub5
  7. Bono CM ve ark. An evidence-based clinical guideline for the diagnosis and treatment of cervical radiculopathy from degenerative disorders. North American Spine Society. Spine J 2011;11:64-72. · DOI: 10.1016/j.spinee.2010.10.023
  8. Blanpied PR ve ark. Neck Pain: Revision 2017. J Orthop Sports Phys Ther 2017;47:A1-A83. · DOI: 10.2519/jospt.2017.0302